Installaties

"Mijn installaties zijn geen echte installaties, omdat ze te allen tijde opgepakt kunnen worden en als volwaardig kunstwerk in een andere ruimte geplaatst kunnen worden.Veel beter kun je zeggen dat ik environments maak. En alleen dan wanneer het platte begrensde vlak van het schilderij niet voldoende is om duidelijk te maken wat ik wil. Of wanneer de restruimte van een 3D werk een begrenzing nodig heeft. Mijn installaties brengen al de scheidingen die de moderne kunst de laatste decennia gekend heeft terug naar de basis, een kunstwerk. Een kunstwerk zonder beperkingen, zonder dat het geklassificeerd kan worden in een van de aparte hokjes gepropte disciplines zoals schilderkunst, beeldhouwen, video, architectuur, fotografie, audio-visueele kunst, video en welke andere subdiscipline dan ook.

Mijn environments zijn verhalend, dat is waar en de onderdelen worden speciaal door mij gemaakt, maar daarom zijn ze als kunstwerk niet minder dan de klassieke installaties die uit losse heterogene onderdelen bij elkaar gezet zijn, speciaal voor dat moment en voor die gelegenheid, zoals Kaprow stelde in 1962 bij zijn werk "Push and Pull". Mijn grote voorbeelden zijn Allan Kaprow, Joseph Beuys, Ed Kienholz, Kurt Schwitters en Oscar Schlemmer."

In veel werk van mij komt het pentagram terug. Het staat voor mij voor de regels, gemaakte orde, beperkingen, overbodige structuren, macht en dan vooral het instandhouden daarvan.

Hoe vaak stond ik afgelopen winter niet met mijn rug tegen het oliekacheltje. Een stukje klei in mijn hand, kijkend naar een schilderij, ondertussen vormde ik onbewust zelfs zonder te kijken de klei. Als ik de kwast weer oppakte zette ik dat kleipropje op de kachel.

Opeens besefte ik dat ik aan het scheppen was. Op de kachel stonden een twaalftal propjes.Het waren geen propjes klei meer. Ken je dat gevoel. De tekst bij de installatie spreekt daarom voor zich en geeft weer wat de echte kunstenaar is. De wereld werd geschapen en toen het klaar was werden we losgelaten. Nu schept alleen de kunstenaar nog en wat gemaakt wordt dat wordt gelijk bedekt ,opgeslagen, geconserveerd ,geclassificeerd en bekritiseerd. Maar bovenal in een menselijk vakje kader of structuur geplaatst. Zodanig dat alles bedekt is en je niet verder hoeft na te denken.

Hoe iets kan veranderen. Het snoeihout van de tuin.Het resultaat van 3 zwaar verwaarloosde bomen zijn omgetoverd tot een plaats om te zitten

Waar oorspronkelijk niets meer voor nodig was dan een stuk steen of hout is heden ten dage veranderd in een kunstobject (*via de stoel van rietveld )

De kunstenaar als schepper. In veel werk van mij komt het pentagram terug Het staat voor mij voor de regels, gemaakte orde, beperkingen, overbodige structuren, macht en dan vooral het instandhouden daarvan.

Hoe vaak stond ik afgelopen winter niet met mijn rug tegen het oliekacheltje. Een stukje klei in mijn hand, kijkend naar een schilderij, ondertussen vormde ik onbewust zelfs zonder te kijken de klei.

Deze nog onvolgroeide en daarmee onvoltooide installatie geeft de kringloop weer. Het papier is ontstaan uit organisch materiaal

Door het te bundelen is het weer een voedingsbodem voor nieuw leven. Het enige wat dan resteert is de drukinkt. De waan van de dag. Ons menselijk bestaan. De geschiedenis.

De piramide is vanouds een grafmonument. Een tussenpunt/schakel in het stoffelijke van het nu en het geestelijke van het hiernamaals In deze installatie draai ik het om De piramide als bescherming. Niet van de dood maar van het leven.

Uit de piramide kruipt het jonge leven.

Bezig met de wereld te ontdekken.

Het kruipen uit de veilige omgeving.

De kinderen zijn nog leeg.

Zich van geen kwaad of gevaar bewust.

De ouders staan op de zij kanten en binnenzijde afgebeeld staan daar vast.

Kunnen daarom niet anders dan waarschuwingen roepen.

Waarschuwingen ontstaan vanuit hun eigen perceptie en ervaring.

Toch kunnen zijn niet voorkomen dat de geest zich vult.

Het onbevangen kind zijn stopt ergens ,het wordt jong volwassen en tenslotte volwassen ,dicht vast en even roerloos als de opvoeders.

Deze installatie is voor velerlei uitleg vatbaar.

Er is een grote gelijkenis met mijn schilderijen.

Ook daarin is er een ruime keuze aan mogelijkheden en interpretaties.

Het is ook niet zo relevant wat ik bedoeld heb.

Het is relevant wat u er in ziet.

Het schilderij wat bij deze installatie hoort geeft mijn visie over het zijn weer.

Altijd worden wij bekeken.

De geest is onsterfelijk en zal altijd doorgaan.

Geboorte en dood liggen zo dicht bij elkaar in het universeel tijdsbegrip

Deze installatie gaat over de keuzes die de mens heeft. De werktitel was goed /slecht. De twee schilderijen fungeren als een muur. Als je er langs loopt zie je niet eens wat er op staat daar zijn ze te groot voor (2.00x2.00 en 150x200 ) De ruimte tussen de werken fungeert als een weg Een corridor geplaveid met geld. Daar gaat men automatisch stilstaan. Ook als je frontaal naar de installatie kijkt zuigt de weg je ernaar toe. Je kijkt naar de weg en ziet aan het einde 2 styroform bollen. 1 bol is groen. 1 bol is rood.

Om de bollen te bereiken moet je bukken. De wereld ,het projectiescherm helt immers voorover. Op het moment dat je bukt ,en je jezelf nederig opstelt tov de wereld ,en een knop indrukt begint de PowerPoint presentatie. Wedden dat je na het kijken terugloopt en ook de andere knop indrukt. En wedden dat je daarna niet onberoerd wegloopt.

Contact Details

ATELIER: Boulevard de Wielingen 64 - 4506 JL  Cadzand bad | email: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

POSTADRES: Prinsenstraat 38 - 4506 AH  Cadzand dorp | tel: 06 46454548 | email: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.