|
"
Mijn eerste beeldjes zijn gemaakt uit frustratie
Als het schilderen vast loopt grijp ik terug naar mijn oude passie klei
Ik neem de klei in mijn handen en bekijk de klei. De klei kijkt wel terug
maar nog zeer ongedifferentieerd. Ik breng mijn frustratie woede en liefde
in de klei, bekijk en bevraag de klei intensief en bewerk de klei. En er
ontstaan duidelijkere vormen. Die vormen kijken mij terug aan. En vanaf nu
geeft elke actie een reactie gevolgd door een daar op passende nieuwe actie.
Emotie als reactie op emotie.
Het beeld kijkt steeds intensiever terug, het is nu een echte dialoog van
kijken, vragen en antwoorden geworden, tot het af is. Het beeld kijkt me nu
zelfstandig aan. Het werken en bevragen brengt ons uiteindelijk altijd terug
naar de vraag: "wie ben ik en wie bent u?"
Dit proces van kijken, vragen en antwoorden en terug bekeken worden kan nu
in de nieuwe omgeving plaatsvinden.
De voorstelling maakt de dualiteit voelbaar dat ieder mens in zijn eigen
hoofd helemaal vrij is, maar in wezen altijd alleen zal zijn.
Toeschouwers krijgen de tijd om echt te kijken naar aantal gezichten, in een
'kijkconstructie' die zodanig ontworpen is, dat de focus van de toeschouwers
maximaal gestuurd wordt.Het geeft de mogelijkheid de ander te zien zoals hij
is. Het echt kijken naar een ander kan ook als confronterend ervaren worden.
Je moet je hoe dan ook verhouden tot die ander. Hoe hij kijkt naar jou, en
jij naar hem, confronteert je met je vooroordelen en maakt je extra sterk
bewust van jezelf. Je kunt stil staan bij vragen als hoe kijk ik naar jou?
wie ben jij? maar vooral ook de vraag: wie ben ik?
"
Atelier:
Mariastraat 42C, Cadzand-dorp.
|
